Што навистина открива исмејувањето на Путин кон Зеленски

Џабир Дерала

Кога еден диктатор, заглавен во катастрофална петгодишна војна што самиот ја предизвика, ќе се сведе на исмејување на гардеробата на еден воен лидер, тоа е признание за немоќ.

За време на Меѓународниот економски форум во Санкт Петербург (СПИЕФ), Владимир Путин се обиде да го отфрли отвореното писмо на претседателот Володимир Зеленски споредувајќи го со филмскиот акционен херој „Рамбо“ и фалејќи го американскиот претседател Доналд Трамп дека наводно го „дисциплинирал“ начинот на облекување на Зеленски. Строго контролираната руска публика, очекувано, експлодираше од аплауз. Но, зад евтината театрална смеа се крие длабока стратешка паника која Кремљ веќе не може да ја сокрие.

Со само малку подлабоко читање на забелешката на Путин за „Рамбо“ се откриваат две непобитни вистини за моменталната состојба на рускиот злосторнички режим.

Вистина бр. 1: Очајна зависност од Вашингтон

Бизарните пофалби на Путин за Доналд Трамп дека му „одржал лекција по манири“ на украинскиот претседател се фрапантно признание за рускиот воен и дипломатски неуспех. Отворено славејќи странски лидер за наводно „дисциплинирање“ на неговиот главен противник, Путин го потврдува она што веќе го покажуваат запрепастувачките извештаи за загубите на неговата војска: Русија не може да ја скрши Украина на бојното поле.

Наместо да проектира моќ на независна империја, Путин се однесува како зависен прокси-играч. Тој гласно сигнализира дека неговата целосна стратегија сега зависи од политичка промена во Белата куќа. Тој го црпи своето геополитичко влијание од Трамп, ставајќи го сиот свој влог во надежта дека Вашингтон ќе ја заврши тешката работа и ќе го принуди Кијив на капитулација, затоа што Москва едноставно не може да го стори тоа – неуспех што трае од 2014 година и експоненцијално се зголеми со целосната инвазија во 2022 година. Тоа е врвна иронија: архитектот на „мултиполарниот свет“ моли за американска интервенција за да си го спаси империјалистичкиот образ.

Вистина бр. 2: Длабок, парализирачки страв од Зеленски

Автократите се опседнати со естетика, бидејќи за нив имиџот е единствената замена за легитимитет. Опседнатоста на Путин со препознатливата војничка маица на Зеленски открива длабоко вкоренет, психолошки страв.

Коментарот за „Рамбо“ имаше за цел да понижи, но ненамерно го истакна остриот контраст помеѓу двајцата лидери. Војничката облека на Зеленски ја претставува отпорноста, физичката храброст и пркосот на една нација која се бори за својот опстанок – лидерот кој остана во својот опколен главен град додека руските сили го стегаа обрачот. Тоа е истиот лидер кој славно изјави: „Ми треба муниција, не превоз!“, додека километарски колони руски тенкови и оклопни возила се тркалаа кон Кијив во февруари 2022 година.

Путин, кој оперира од тешко обезбедени бункери, вештачки стерилизирани форуми и ехо-комора на послушници, ја препознава таа автентичност. И тоа го престрашува. Во реалноста, Зеленски навистина е Рамбо на овој свет, кој се бори против еден полуден гангстер и воен злосторник.

Путин ја исмејува маицата бидејќи не може да го победи човекот што ја носи. Уште повеќе, тој чувствува потреба да се повикува на холивудска фикција, бидејќи реалноста на украинскиот отпор е премногу разорна за да се признае.

Смеата што одекнуваше низ салите на СПИЕФ беше празна. Тоа беше звукот на една елита која очајнички се обидува да го игнорира чадот од нападите со дронови пред нивниот нос, и на еден владетел кој се обидува низ смеа да го отфрли фактот дека еден човек во маица ја наби во калта „втората армија во светот“.

Путин сакаше да каже шега за Рамбо. Наместо тоа, тој си го напиша сопствениот епитаф на пораз, страв и очај.

Текстот е сопственост на ЦивилМедиа.мк